December 2021,

Voor Simone,
zoals ik haar ken, van haar houdt en over haar werk.

Caty Visser.

Ze scharrelt door de tijden en hamstert zakken vol.

Kleine kostbaarheden, gekoesterd door haar blik.

Anders ziend is zij, jampotglazen plus.

Anders in het perspectief, het onvolmaakte, dorre, vangt ze in een glimp.

Gevoelvol, sensitief, proeft ze elk detail.

Reist met potige stappen door haar waarneming

en verbeeld zo het verhaal.

Anders kijkend, bekwaam, in minimaal reliëf getoond.

Dat uit haar zakken rolt, breed uitgemeten of piep klein.

Anders ziend belichaamd ze natuur, slurpt die in zich op en laat weer los op doek.

Ze vlijt zich tegen bomen aan, schuurt zich aan grote knoesten,

giert lachend tegen de wind in, uit heerlijk puur plezier.

Alle soorten schaduwen belicht in zwart en wit.

Geeft glans aan roestige rimpeligheid, gevormd door levenslust.

Beschouwd zo ook de ander, als schelpje of als vogelveer.

Kwetsbaarheid beschermend staat ze als een rots, voor al die haar lief is,

getijden in en uit.

Anders ziend door dure brillen,

Kostbaar door de tijd.

December 2021,

Voor Simone,

zoals ik haar ken, van haar houdt en over haar werk.

Caty Visser.