“Het is weer zo ’n jaar”

En dan sta ik daar, onder je,

Boom.

Ik zie de wolken door je niet gebladerde takken.

Nog niet wetend wat voorbij zal gaan.

Met

en zonder afscheid…..

Mei is het,

oorlog in het oosten,

veel sterven en verlies om me heen,

en ook nieuw leven…..

Ik voel mijn voeten, staan,

gegrond en geaard.

Mijn hart huilt,

zilte tranen, vormen portretten in liefde.